آندره خاچيكيان

گاهي مردم موسيقي را گوش نميكنند ، نگاه ميكنند.

با یکی از بهترین نوازندگان گیتار الکتریک حال حاضر ایران ، چه به لحاظ تکنیکی و چه از لحاظ اخلاقی به گپ و گفتگو نشسته ایم . ” آندره خاچکیان” چهره سرشناس و محبوب میان راک و متال بازان ایران است . او بیش از 16 سال است که به کار نوازندگی مشغول است.

 

لطفا خودتان را بیشتر از چیزی که مردم و طرفدارانتان میشناسند، معرفی کنید. چون واقعا چهره ی سرشناسی بین علاقه مندان سبک راک هستید و نیازی به معرفی ندارید.

آندره خاچیکیان هستم، گیتاریست گروه کاوه آفاق و گروه گره که تقریبا میشه گفت ۱۶ سال است که گیتار میزنم و حدود ۴ سال است که با گروه گره همکاری میکنم، یعنی از زمان شروع تشکیل گروه گره من حضور داشتم و ۳ سال هم هست که با کاوه آفاق همکاری دارم.

شما یکی از نوازندگان چیره دست گیتار الکتریک در ایران هستید، چقدر تعصب دارید که به عنوان نوازنده ی سبک راک شناخته شوید؟

از آنجایی که هر نوازنده ژانر مورد علاقه خودش را دنبال میکند، ناخواسته در آن ژانر و سبک شناخته می شود. من کلا آدم متعصبی نیستم، ولی خب دوست دارم در سبکی  که برایش تجربه کسب کردم و از آن اطلاعات کافی دارم و در راهی که در آن زحمت کشیده ام ، مردم من را بشناسند. مثلا اینطوری میتوانم مثال بزنم من اگر با چند نوازندگی درموزیک “جز” شناخته شوم و اشتباها من را در آن ژانر موسیقی بشناسند خیلی جالب نیست چون واقعا آن سبک من نیست و  اگر فردا کسی سوالی از من بپرسد من قطعا نسبت به آن ناتوان خواهم بود که بتوانم اطلاعات کامل و کافی بدهم. هر نوازنده ای در ژانر خود و با فعالیت خودش میتواند خودش را به مردم معرفی کند و طبیعتا علاقمندان خودش راهم خواهد یافت .

در حال حاضر با گروه خاصی به عنوان بند همکاری میکنید یا به صورت پروژه ای و نوازنده ی مهمان روی صحنه میروید؟

 

در حال حاضر روی سولو آلبومم کار میکنم و امیدوارم بعد از اتمام کنسرت ها، یعنی کنسرت “گره “و “کاوه “جان، فکر می کنم که خیلی‌ جدی تر پروژه ی سولو آلبومم را شروع کنم. و اینکه تقریبا میتوانم بگویم که اصل آن چارچوب و چیزی که میخواستم انجام دهم را بدست آورده ام ولی به خاطر کمبود وقت و اینکه الان تایمی  است که اجراها زیاد هستند و باید آنها هندل شوند و فکر میکنم بعد از اتمام اجراها، پروژه شخصیم را خیلی جدی تر دنبال کنم و نکته دیگه ای که خیلی برایم جذاب است و اتفاق افتاده اینکه من اولین ورک شاپ خودم را با “کاوه “ی عزیز دارم در شیراز. و پرسش و پاسخ قرار است با علاقمندان و شرکت کنندگان در آن ورک شاپ , داشته باشیم.

آندره خاچيكيان

آندره خاچيكيان

موسیقی راک در دهه ی اخیر  پیشرفت خیلی زیادی داشته به لحاظ وجود نوازنده های خلاق و خوش ذوق و‌ جوان شما با این موضوع موافقید ؟ یا به نظرتون پیشکسوت ها از نظر تکنیکی بهتر بودند؟

خب پیشرفتی که در موسیقی انجام شده ،المان های مختلفی دارد. من فکر میکنم تکنولوژی یکی از چیزایی بود که باعث شد  این ژانر از موسیقی خیلی بیشتر دیده شود، چون خیلی از دوستان اصلا با این کلمه آشنا نبودند یا اینکه کلا اشتباهی مفهوم راک را با چیزهای دیگه میسنجیدند. و پخش شدن این اسم به صورت دقیق تر و مسائلی که در رابطه با این ژانر نوشته شده، فکر میکنم این ژانر را بیشتر مطرح کرده، بودن اجراهای مختلف از طرف بندها و نوازنده های مختلف نیز باعث شده که یک مقدار مخاطبین این ژانر گسترده تر شوند و ابعادش بزرگ تر شود ، خب میشه گفت همچنان این داستان ادامه‌ دارد.

من همیشه اعتقاد داشتم که سن موسیقی راک در ایران نسبت به سن اورجینالی که دارد نوزاد است چون هنوز خیلی باید ادامه دهد تا مخاطبان بیشتری بتوانند این ژانر از موسیقی را گوش کنند. دوستانی هستند که همچنان نگرششون نسبت به موسیقی راک یک فرم‌ دیگه اس که اصلا اطلاع ندارند یا متاسفانه برخی مسئولین از اسم موسیقی راک استفاده می کنند و یک نوع موسیقی دیگر را معرفی میکنند ولی اشتباها میگویند که این موسیقی راک است و این خیلی ناراحت کننده است، ولی خب نوازنده ها و گروه هایی هستند در این ژانر تلاش میکنند که این را درست به مردم بشناسانند  فکر میکنم این تلاش از سوی تمام نوازنده هایی که کار درست انجام می دهند، در حال شکل گرفتن است.

شما علاوه بر نوازندگی، در زمینه ی آهنگ سازی هم فعالیت میکنید با توجه به توضیحاتتون که روی آلبوم شخصی خودتان مشغول کار هستید, به نظر شما یک نوازنده ی خوب می تواند یک آهنگساز خوب هم باشد یا نه این دو مسئله ی جدا هستند؟

یک نوازنده ی خوب همیشه نمی تواند یک آهنگ ساز خوب هم‌ باشد و ممکن است این قضیه برعکس هم باشد. ما نوازندگان بسیار زیادی در سطح بین الملل داریم که نوازنده های بسیار خوبی هستند ولی آهنگ سازهای خوبی نیستند. چون این دو , دو مهارت کاملا متفاوت هستند. و خیلی از آهنگسازها هم هستند که می توان گفت نوازنده های خیلی چیره دستی نیستند.

مجله ی آنلاین موسیقی گراماتون علاوه بر اطلاع رسانی اخبار روز راک ایران و جهان از وبسایت و اپلیکیشن خود، از اردیبهشت ماه امسال رادیو خود به اسم گراما اف ام را هم برای معرفی آثار نوازندگان موسیقی راک افتتاح نموده، تا چه حد با این مجله و رادیو آشنایی دارید؟ و آیا وجود چنین رسانه ای را در سبک راک لازم میدانید یا وجود رسانه هایی که عموما همه ی اخبار را در همه ی سبک ها پوشش می دهد ، کافیست؟

به نظر من این یکی از بهترین اتفاق هایی است که افتاده و اگر ابعادش بزرگ تر شود باعث خواهد شد  همونطور که گفتم مخاطبین بیشتری به ژانر راک اضافه بشوند. فکر میکنم یکی از اتفاقهای خیلی خوبی که می توانست بیفتد، همین اتفاق بود. و البته امیدوارم که باعث شود با تبلیغات این قضیه رشد بیشتری پیدا کند  و خب معرفی نوازنده های مختلف حتی نوازنده های جوانی که استعداد دارند و از یک معیارهای استانداردی پیروی می کنند  هم حمایت شوند خیلی باعث خواهد شد که این ژانر به سطح بالاتری برسد و به نوعی باعث حمایت از نوازندگان جوان خواهد بود. من گراماتون را بیشتر از طریق دوست عزیزم، ” اندیشه هژبر ” میشناسم و گاها از سایت خبری گراماتون استفاده می کنم .

با توجه به اینکه نوازندگی گیتار الکتریک روی صحنه در ایران و خارج از ایران بسیار متفاوت است ( به لحاظ اکتی که نوازنده می تواند داشته باشد) ، این قضیه برای شما , نوازندگی در استیج ایران را مشکل تر نکرده است؟

 

تقریبا می توانم بگویم هر ژانری برای خودش پرفورمنس  خاص خودش را دارد. حالا هرچقدر هم موزیک زیبا اجرا شود شما واقعا نیاز دارید که پرفورمر خوبی هم باشید. چون همیشه مردم موزیک را گوش نمیکنند. بعضی اوقات مردم موزیک را نگاه میکنند. یا می شود گفت که مردم دوست دارند که نگاه کنند. و این محدودیت ها باعث می شود که شما نتوانید توانایی کاملی از خود , در اختیار مخاطب بگذارید. ولی خب طی این چند سال اخیری که موسیقی و کلا اجراهای صحنه ای رشد پیدا کرده، محدودیت ها خیلی کم تر شده.

حداقل اینطوری که من دقت کردم، اکثر موزیسین ها و نوازنده ها راحت تر می توانند پرفورمنس خودشان را به نمایش بگذارند. قبلا خیلی سخت بود. به یاد دارم که اجرای اول « گره » را مثل درخت ایستاده بودم و فقط  سعی میکردم سازم را به درست ترین شکل ممکن بزنم. خیلی خوب  بود ولی آن چیزی که خودم میخواستم ارائه دهم نشد ، هر اجرایی با پرفورمنسش می تواند زیبا تر باشد، الان واقعا بهتر شده است. حداقل در اجراهای اخیر که خودم داشتم (با کاوه و گروه گره) آن پرفورمنسی را که می خواستم را ارائه داده ام.

از گروه ها و نوازنده های داخل ایران به کدام ها گوش میدهید و میپسندید؟ از گروه های خارجی چطور؟

میتوانم بگویم آخرین گروهی که موزیک اش را خیلی دوست داشتم و چند روزی مداوم  گوش میکردم، موزیک perfect strangers از گروه آتراوان بود. فکر میکنم یکی از بهترین موسیقی هایی بود که در چند وقت اخیر گوش کردم. ولی خب همیشه گفتم نوازنده هایی که کارشون درسته و واقعا دارن موزیک های خوبی می سازند زیاد هستند دراین کشور. واقعا یک سری در سطح بین الملل هستن مثل احسان ایمانی، اندیشه هژبر، عادل روح نواز. من همیشه کاراشون را دنبال میکنم و برای من کارهایشان بسیار جذاب است.در مورد موسیقی های خارجی، فکر میکنم همه این را میدانند. Dream theatre, Animals as leaders

یا سولو آرتیستهایی مثل : Frank Gambale  – John Petrucci –   Guthrie Govan,

خیلی زیاد هستند ولی در بین موزیک های مدرن ، می توانم از این ها نام ببرم ولی خب موزیک های کلاسیک مثل: Metallica-Megadeath-Pantra

اینا هم جزو بندهای مورد علاقه ام هستند که هیچوقت نمی شود با بندهای دیگر مقایسه کرد.همیشه موزیک های کلاسیک متال برای من جایگاه خاص خودشان را داشتند.

آینده ی موسیقی راک ایران را چطور توصیف میکنید. آیا به نظرتون جای رشد و ترقی دارد یا بضاعت موسیقی راک ایران همین است؟

آندره خاچيكيان

آندره خاچيكيان

اگر مارکتی برای موسیقی راک را مثل موسیقی پاپ در ایران بتوان بوجود آورد، که البته این خیلی زمان بر هست، فکر میکنم پتانسیل آن وجود دارد. مهم این است که مارکت آن باشد ,این مارکت در حال حاضر خیلی ضعیف است تا جایی که می توان گفت وجود ندارد ولی همینطور که گفتم، سن موسیقی راک ایران سن یک نوزاد‌ است، خیلی پروسه ی زمان بری خواهد بود. قطعا جای امید هست چون همه  تلاش میکنند و همه دوست دارند که این پیشرفت سریع تر اتفاق بیفتد. ما نمیتوانیم این انتظار را داشته باشیم که این اتفاقات در یک شب صورت بگیرد.

همونطور که به موسیقی راک در طول تاریخ جهان نگاه میکنیم و میبینیم که چطور پیشرفت کرد، و میبینیم چه موانع و مراحلی را پشت سر گذاشت تا شد موسیقی راک، همان موانع در ایران رخ داده است و همان مسائل درحال شکل گیریست و باهمان روند در حال پیشرفت است، البته با یک سری محدودیت های بیشتر. فکر میکنم همان پروسه دارد در ایران اتفاق می افتد. زمان بر هست اما  نتیجه ای بهتر از این خواهد داد، باید صبور باشیم و همگی تلاش کنیم.

حرف آخری برای گفتن دارید یا موضوعی هست که باید از شما می پرسیدیم و نپرسیدیم؟

دوست دارم روزی برسد که واقعا فستیوال های موسیقی راک را در کشور ببینم و همینطور که این قضیه کم کم اتفاق می افتد، و بندها و نوازنده ها با هم فعالیت های مشترک انجام می دهند،  این دوستی بین نوازنده ها و گروه ها بیشتر شود .

واقعا دوست دارم که این اتفاق در ایران رخ دهد و فستیوال های بزرگ راک‌ داشته باشیم. گروه های بیشتری بوجود بیاید و نوازنده های جوان بتوانند مسیر خودشان را پیدا کنند. همیشه از من خیلی سوال می شود که ما چیکار کنیم در مسیر درست باشیم یا چطور می توانیم یک بند راک داشته باشیم. من خیلی دوست دارم که این فضا بزرگتر شود و نوازنده های جوان بتوانند جواب این سوال هایی که در ذهنشان هست را بگیرند  , فکر میکنم تعدادشون خیلی زیاد است و  خیلی برای من پیش می آید که این سوال ها پرسیده میشود. یکی از بهترین اتفاق ها این است که فستیوال هایی بوجود بیاید و مردم بتوانند در این فستیوال ها شرکت کنند و این موسیقی را درست تر بشناسند و نوازندگان و افرادی که صاحب این ژانر هستند،بتوانند کارشان را راحت تر ارائه بدهند و محدودیت برای  ارائه کارهایشان وجود نداشته باشد. این یکی از مواردی است که همیشه دوست داشتم بین نوازنده ها باشد که بند ها بیشتر با هم دوست باشند.

در انتها از شما بابت این مصاحبه تشکر میکنم و امیدوارم در راهی که قدم گذاشته اید موفق باشید.

0 نظر

Leave a پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

ارتباط با ما

Sending

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account