مصاحبه با اعضاي گروه اوستا آوا

رفاقت رمز موفقیت ماست

آرش شفيعي : گيتار و وكال

شروين زاهدي : درامز

سعيد دالايي : گيتار بيس

شهرام پولادور : گيتار

 

گروه اوستا آوا ، از معدود گروه هایی است که همدلی و رفاقت بین آنها بسیار پررنگ دیده می شود و شاید مهمترین عامل موفقیت آنها تا کنون همین رفاقت بوده است. با آنها به گفتگو نشسته ایم که خواندن آن خالی از لطف نیست.

۱-یک توضیح مختصر راجع به خودتون بدید و بفرمایید که تغییرات اعضای گروه تا الان چطور بوده؟ آیا کسی از اعضا جدا شده؟ و الان گروهتون به انسجام و پایداری رسیده یا هنوز هم احتمال تغییر کردن اعضا وجود داره؟

آرش شفیعی گیتاریست و خواننده گروه، آغازگر گفتگوی ماست  : من و شروین زاهدی که نوازنده درام است تقریبا از سال ۷۸ شروع کردیم به کار، بعد سعید  و شهرام پولادور که گیتاریست است، به ما اضافه شدند.

 

سعید دالایی ، نوازنده گیتار بیس اضافه می کند که ،ما اول دوستیم و بعد گروه موسیقی هستیم یعنی فرقی که شاید با بقیه ی گروه ها داریم همین است و هیچ کدام از ما در گروه های دیگه ای فعالیت نداریم و نخواهیم داشت. یعنی دلمان  نمیخواهد، نه اینکه نتوانیم. برای همین راجع به انسجام گروه، اصلا بحث سر این نیست که عضو جدیدی اضافه شود و مشكلي پیش بیاید. بابت این قضیه ی دوستی، زنجیره ای که بین ما هست خیلی مستحکم تر از این حرفاست.

 

۲- گروه شما در سال ۲۰۰۰ تشکیل شده. در این مدت چند آلبوم و قطعه منتشر کرده اید؟ و آیا مجوز داشته اند؟

آرش:

ما تاكنون ٥ آلبوم فارسی و ۲ و نصفی آلبوم انگلیسی داریم، سال ۲۰۱۰ اولین آلبوم فارسی ما در اينترنت به طور غیر رسمی پخش شد و از سال ۸۶ کارهای اخذ مجوز را شروع کردیم (برای آلبوم های فارسی) چون میخواستیم فعالیت خودمان را به طور رسمی ادامه دهیم. به دلایل مختلف آلبوم های انگلیسی را منتشر نکردیم و فعلا برای انتشار آنها برنامه ای نداریم. سال ۸۸ فرایند دریافت مجوز تمام شد ونهایتا هم ما نتوانستیم مجوز بگیریم. چون سیاست های ارشاد در آن سالها ایجاب نمیکرد که به یک آلبوم متال با سبک ما مجوز دهند، تا اینکه در تیر ماه سال ۹۴ ما دوباره برای مجوز اقدام کردیم.

در طول این سالها به قول سعید ما ،همیشه با هم‌ دوست بودیم و  اینکه با هم بمانیم و از با هم بودن و موزیک مان لذت ببریم اولویت اول ما بوده است . ولی سال ۹۴ به اصرار دوستان و اطرافیان برای مجوز دوباره  اقدام کردیم و حدود ۲ سال طول کشید و بعد از این ۲ سال و در آخرين روزِ كاري سال ٩٥ مجوز اولین آلبوم فارسی را به اسم «کابوس سپید» از وزارت ارشاد گرفتیم. این آلبوم‌ منتشر شد و رونمایی را در ۲۳ دی ماه ٩٦ برگزار کردیم و الان هم در سایت بیپ تونز ، هم به صورت فیزیکی در تهران وجود دارد و به زودی پخش گسترده در سراسر کشور نیز آغاز می شود.

 

۳- اولین کاری که منتشر کردید چطور بود؟ و الان که به آن گوش میکنید راضی هستید یا فکر میکنید، می توانستید کار بهتری بسازید؟ اگر زمان برگردد به عقب ممکن است تغییراتی در آن اعمال کنید؟

آرش:

اولین ترکی که اعضای گروه با هم ساختند برمیگردد به سالهای دوم یا سوم دبیرستان. من و شروین و سعید هم دبیرستانی بودیم و بیشتر دوست داشتیم کارهای بندهایی که دوست داشتیم را کاور کنیم و بعد از یکی دو سال که آن هیجان اولیه خوابید، دیدیم که خودمان هم میتوانیم آهنگ‌ بسازیم و ترک‌ «بار امانت» را‌ که هنوز هم در کنسرتها میزنیم ساختیم. بار امانت از اشعار “حافظ” است و سال دوم یا سوم دبیرستان بودیم که ساختیم و خیلی هم از زدنش لذت میبریم و معمولا آخر کنسرت آن رااجرا میکنیم چون یاد آن روزها لذت بخش است.

 

۴-در مورد میکس و مستر آهنگاتون بفرمائید و آهنگ سازی آلبوم به عهده ی کدوم یک از اعضا بوده است؟

 

آرش: کلا در بند اوستا ، ما با هم آهنگ میسازیم. چون معمولا در گروه های راک اینگونه است که اعضای بند باید با هم ارتباط روحی داشته باشند و هر کدام یک چیزی به یک ترک اضافه کنند و آن قطعه شکل بگیرد و رکورد شود. ما بحثی به اسم آهنگساز نداریم. ما همه ی قطعاتمان را با هم میسازیم و فرقی ندارد.

ميكس و مسترينگ آلبومِ كابوس سپيد را هم دوستِ عزيزمان آقاي “ارژنگ حقاني” انجام دادند.

 

سعید: ولی باز هم ایده ی اصلی اکثر آهنگ ها را آرش انجام می دهد و هرکدام از ما به سهم خودمان به آهنگ پر و بال می دهیم.

 

۵-استقبال از آلبوم (کابوس سپید) چطور بود؟

 

آرش: این خیلی سوال ‌پیچیده و جالبی است. استقبال زمانی معنی پیدا میکند که شما بتوانید  موزیکی که ساختید را به گوش همه ی شنونده ها برسانید. خب  به نظر من هنوز سبک راک به شکلی هست که شما نمی توانید کامل به گوش همه برسانید. مثلا شما در شبکه های رادیویی خیلی کم  یک موزیک راک می شنوید و همچنین در جامعه ی ما خیلی کم پیدا می شود که کسی پول آلبوم یا کنسرت بدهد. ما در این یک سال اخیر به کمک آقای امیر خان خرازی (مدیر برنامه ) ، کنسرت های زیادی داشتیم که خیلی هم خوب بود و خیلی هم استقبال شد.

 

سعید: ایشان برای انتشار این آلبوم بسیارکمک کردند.

 

آرش: بله ایشان واقعا خیلی کمک بزرگی کرد ند ولی بحث اینجاست که آیا شما وقتی در یک سالن ۲۰۰ یا ۳۰۰ نفره اجرا دارید و نمیتوانید هیچ حمایتی از کسانی که باید حمایت کنند بگیرید،  آن موقع است که دیگر استقبال معنی پیدا نمیکند. شما وقتی بستر این را ندارید که کارهایتان را برای بیشتر از ۱۰۰۰ نفر ارائه دهید، انتظار اینکه استقبال میلیونی شود، انتظار بیهوده ای است. ولی خب نسبت به آن کسانی که راک گوش می دهند، استقبال خیلی خوب بوده، هر کسی که این آلبوم را گوش کرده انرژی مثبتی به سمت ما فرستاده است چون این آلبوم‌ تقریبا یک دستچینی بود از آلبوم های گذشته و یک آلبوم‌ تقریبا نیمه عاشقانه اس در مورد ترک هایی که عشق استخوان بندی اولیه اش را تشکیل میداد.

ما  از بين قطعات آلبومهایمان  كه در طول سالیان گذشته ساخته بودیم ، یک سری ترک را که از نظر مجوز ساده تر بودند را برای آلبوم دستچین کردیم ،  چون همونطور که مطلع هستید هر چقدر که موزیک تمپو های بالاتری داشته باشد یا پیچیده تر باشد ، گرفتن مجوزش هم سخت تر خواهد بود. ولی در کل در جواب سوال شما، ميزانِ حضورِ کسانی که  در کنسرت ها شرکت کردند، نشانه ی استقبال از ما بوده است و ما از کنسرت ها و اجراهای یک سال اخیر خود، خیلی راضی هستیم.

۶-به طور کلی وجود مدیر برنامه را در گروه های موسیقی چقدر ضروری میدانید؟

شهرام: از این ضروری تر که واقعا نیست

سعید: از وقتی که ما با آقای خرازی آشنا شدیم و مدیر برنامه گروه ما شدند، خیلی اتفاق های خوبی افتاد و بهترین آن ، رونمایی آلبوممان بود، بنابراین خیلی نقش پررنگ و موثری داشتند. ضمن اینکه صرفا حضور مدیر برنامه به تنهایی کافی نیست و باید در کارخود حرفه ای  باشد .واقعا امیر خرازی هم کارش را بلد بود هم یک مسیر خوب و دقیقی را به ما نشان داد .

۸-تا به حال شده هنگام آهنگ سازی اختلاف نظر زیادی داشته باشید  و باعث شود از ساخت آن قطعه منصرف شوید ؟

آرش: ما چیزی که زیاد در گروهمان داریم اختلاف نظرهست.

سعید: ما اختلاف نظر نداریم، کتک کاری داریم!(با خنده)

آرش: عجیب این است که اختلاف نظر وجود نداشته باشد. من برمیگردم به حرف سعید که گفت ما اول دوستیم و بعد یک گروه موسیقی. خب ما اختلاف زیادی از نظر سلیقه ،انتخاب  و… داریم. ولی مهم اینجاست که خیلی خوب بلدیم با هم حرف بزنیم. یعنی هر اختلافی که پیش بیاد، مسائل را با هم در میان می گذاریم و هر کسی نظر خودش را بازگو می کند  و در نهایت به یک نتیجه ای میرسیم که همه راضی باشند. و این بزرگ ترین نقطه قوت ماست. اختلاف وجود دارد ولی ما با مشورت با هم حلش میکنیم.

 

 

۹- از بندهای راک داخل ایران با کدام ها همکاری داشتید؟

ارش: ما با گروه های “grs5 ، “آتریا” و “پدیدار” اجرا داشتیم ، من و شروین هم یک همکاری با گروه “نيوش” داشتیم.

 

۱۰- رادیو “گراما اف ام “که اقدام به پخش و معرفی آثار هنرمندان سبک راک و متال کرده را تا چه حد موثر و مفید میدانید که این آثار و قطعات را به گوش شنونده و علاقه مندان برساند؟

 

آرش: این اتفاق می تواند بسایر موثر باشد، یعنی همان سوالی که راجع به استقبال از آلبوم پرسیدید اینجا معنی پیدا می کند که موزیک به گوش مخاطب برسد و اینکه یک رادیو بیاد و فقط تمرکزش را روی موسیقی راک قراردهد، این خیلی موثر خواهد بود. من خیلی استقبال میکنم از این موضوع ، همه ما خیلی به این قضیه علاقمندیم که یک رادیو  آثاری را پخش کند که خیلی از طرفدارهای راک دوست دارند بشنوند اما مرجعی نبوده و ما هم هیچوقت نمیدانستیم که موزیکمان را باید کجا پخش کنیم چون واقعا جایی نبود.

 

۱۱-برای سال جاری برنامه ای  برای اجرا دارید؟

ارش: قطعا ما امسال اجرا خواهیم داشت، البته زمان و مکان آنها قطعی نشده اما مطمئنا امسال چند کنسرت برگزار خواهیم کرد.

 

  ۱۲- حرف آخری برای گفتن دارید؟

 

سعید : خیلی ممنون از فرصتی که در اختیار ما گذاشتید و مسلما بهترین راهی که برای استقبال از یک گروه صورت میگیرد همین سایت ها و رادیو ها هستند که به ما خیلی کمک کرده است.

شهرام: آره واقعا اینکه به موسیقی ماگوش مردم برسد ، رادیو ها معمولا برای افرادی که راک و زیر شاخه های این سبک را گوش می دهند، فعالیت میکنند در صورتی که به نظر من بهترین کار این است که شنونده های جدیدی موزیک ها را گوش کنند یعنی شرایطی ایجاد شود افراد بیشتری موزیک ما را گوش دهند، شاید خوشش بیاید و این سبک را انتخاب کند. به نظرم این خیلی موثر ترخواهد بود  تا اینکه موزیک راک و زیر شاخه های آن، فقط بین خود هم سبکی ها بخواهد منتشر شود و گروه ها نسبت به آهنگ های هم بخواهند نظر دهند بی فایده است  و رونقی به کار ما نخواهد داد.

 

آرش :  خیلی تشکر میکنم از شما و گراماتون که این مصاحبه را ترتیب دادید. و اینکه به قول شهرام، زمانی قضیه ی استقبال شکل میگیرد و زمانی افراد به یک سبک علاقه مند می شوند  که مرجعی باشد  به عنوان سرچشمه ی موزیک سبک ما که مردم بتوانند سبک های مختلف راک و متال  را بشناسند. شاید خیلی از آدم های مختلف، چه راک چه سنتی چه جز چه بلوز، سبک های مختلف را دوست داشته باشند ولی تا حالا نشنیدند. یعنی کافی است فقط یک جرقه ای بوجود بیاد. یک کانال یا رادیو بیاد این موزیک ها را پخش کند و روی آن کارکند که آدم های مختلفی و بیشتری جذب این موزیک شوند. من به شدت حمایت میکنم از این قضیه‌ و تشکر میکنم ازتون بابت تلاشی که میکنید و خیلی ممنون از وقتی که گذاشتید.

0 نظر

Leave a پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

ارتباط با ما

Sending

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account