مصاحبه با پویان مددی

كاور زدن هميشه بد نيست !!!!!

مصاحبه با پویان مددی سرپرست گروه 5grs ، با او در خصوص نوع کار و تلخی و شیرینی های کارش، گفت و گویی داشتیم . توجهتون را به خواندن این مصاحبه جلب می کنم:

۱- اعضای بند را معرفی کنید و از کجا و چطور گروه تشکیل شد؟

داستان تاریخچه بند کمی پیچیده است اما خلاصه آن حدود ۱۴ سال است که گروهمان را تشکیل داده ایم و از ابتدا فقط من عضو ثابت بودم. در حال حاضر هم به عنوان گیتاریست کار میکنم، یاشار مجتهد زاده درامر ، آیدین حسن زاده گیتاریست و محمد حلاجی زاده خواننده و بیسیست گروه هستند.

2 – آیا آلبوم هایتان مجوز دارند؟ و یا برای گرفتن مجوز اقدامی انجام داده اید؟

راستش فکر کنم صحبت کردن درباره این موضوع  دیگر قدیمی شده و کاملا جواب مشخصی دارد. البته دلیل این قدیمی شدن و مشخص بودن جواب این نیست موضوع حل شده است. مساله بسیار پیچیده تر است که در نهایت به اینجا ختم میشد که برای مثال 5 گرم دنبال گرفتن مجوز نباشد و عطایش را به لقایش ببخشد.

هدف از کار هنری در هر ژانری چیست؟ مگر غیر از این است که هنر بیانگر درون پر تلاطم یک هنرمند و جامعه اش است؟ مگر غیر از این است که یک هنرمند در اثری که از خودش بجا میگذارد باید دغدغه های اورا دید و لمس کرد؟ پس چطور میتوان تمام معیار های یک اثر هنری را سانسور کرد و صرفا برای اینکه حداقل کاری کرده باشد و جمع کوچکی اورا ببینند و بشنوند و فقط برای اینکه احساس بودن داشته باشد، به این شرایط تن داد.

 

من قبول دارم که ما در جامعه ای زندگی میکنیم که ناگزیر به قبول و رعایت کردن یکسری مسائل و تابوهای نشکسته هستیم. با درک درست از محیط میتوان نکاتی را رعایت کرد که مشکل زا نباشد. ولی در حالی که از طرح روی cd ، دفترچه، اسم بند، مضمون شعرها، نوع موزیک و حتی گاهی میکس و مستر ایراد گرفته میشود دیگر چه کاری جز خندیدن همراه با چشمانی اشک آلود باقی میماند و چه باید کرد؟

آیا باید بازهم رفت و با افراد کارنابلدی که حتی فرق راک و پاپ و حتی ویولن و پیانو را نمیدانند و قابلیت درک کردنش را هم به دلیل نا آگاهی ندارند سر و کله زد؟ آیا این درست است که از تمام ذهنیت و زندگی که با عمق وجودمان درک و احساس کردیم به این راحتی گذشت؟ صرفا بخاطر خط فکری و خواسته های غیر کارشناسانه و  آنها تن داد؟

من هم سعی برای گرفتن مجوز کردم ولی ایراداتی که به من و موزیک های (بدون کلام)وارد شد بسیار تعجب برانگیز بود. برای مثال به من گفته شد که شما و موزیک های شما تبلیغ مواد مخدر است و باعث تشویش اذهان عمومی می گردد و نکاتی دیگر که در این مجال نمیگنجد. این کلیت ماجرای به دنبال مجوز نبودن 5 گرم بود. چون همانطور که قبلا به آن اشاره شد نوع سانسوری که ازهنرمند توقع دارند به نظر من قابل اجرا نیست و اگر بر اساس قوانین موجود پیش برویم در آخر چاره ای جز عروسی زدن و یا در یک سوپر مارکت کار کردن نمی ماند چه رسد به خلق اثری شاید ماندگار و ارزشمند.

۳- در ایران گروه های زیادی کاور اجرا می کنند مثل شما، نظر شما چیست؟

در ایران کلی بند هستند که کاور اجرا میکنند. مثل خود 5 گرم. البته این موضوع کاور زدن صرفا مربوط به ما و کشور ما نمیشود و در تمام دنیا رایج است. تا جاییکه در دنیا گروه هایی هستند که صرفا تمرکز فعالیتشان را بر روی کاور زدن متمرکز کرده اند و یا حتی کاور کردن صرفا از یک بند مشخص. برای مثال میتوان در این زمینه به بند THE IRON MAIDENS اشاره کرد که تنها از بند افسانه ای IRON MAIDEN آهنگ اجرا میکند.

البته باید به این نکته هم اشاره کرد که بیشتر این بندها پیشرفت چندانی نخواهند داشت. اصولا کاور زدن میتواند نقش بسیار مهم و تاثیر گذاری در روند یادگیری و آشنایی با آهنگ سازی، تنظیم و غیره داشته باشد. در مورد نوازندگی هم بسیار مهم و تاثیر گذار است. از طرف دیگر نکته ای که میتوان در مورد کاور زدن به آن اشاره کرد نقش انگیزشی است که در هنرجو ایجاد میشود اشاره کرد.

 

ولی از طرف دیگر به نظر من نباید که کار را فقط به کاور زدن خلاصه کرد. برای مثال اجراهایی که بندها میگذارند اگر صرفا برای کاور زدن باشد در دراز مدت جذابیتش را از دست خواهد داد. (البته در قالب اجرای کنسرت رسمی) و نکته دیگر آنکه با این روند پیشرفت کمی را در زمینه آهنگ سازی شاهد خواهیم بود. در کل به نظر من بهتر است که از ابتدا این راه به صورت موازی طی شود تا اینکه گروه ها کم کم به اجرای آهنگ های خودشان بپردازند و این تنها راه آشنا شدن مخاطبین این نوع موزیک با هنرمندان فعال کشور ماست.

در کلام آخر باید به جذاب بودن کاور برای مخاطب اشاره کرد. به دلیل اینکه مخاطب مرحله شناخت و درک موزیک را قبلا انجام داده و فرصت برقراری ارتباط با کلام قطعه را داشته است و وقتی در روز اجرا با قطعاتی که از قبل در پوست و گوشتش رخنه کرده اند و با آنها بزرگ شده است مواجه میشود قطعا هیجان زیادی را تجربه خواهد کرد. (تکرار بیش از حد کنسرتهای کاور باعث از بین رفت جذابیت این آهنگها میشود) باز هم تاکید میکنم نباید صرفا به کاور زدن اتکا کرد.

۴- با توجه به توضیحات خودتان، کاور زدن را تایید میکنید؟

همانطور که در جواب سوال قبل گفتم کاور زدن اجتناب ناپذیر است . نه صرفا برای کسانی که تازه کار هستند، حتی برای نوازندگانی که از تجربه زیای برخوردار هستند. اولین نکته اینکه کاملا امکان یادگیری نکات نهفته در آن قطعه، نوع ریف ها، سولو گیتار، ریتم گیتار، باس و میکس و مستر میباشد. (البته با آنالیزی دقیق همراه با استادی زبده)

دیگر نکته در باره کاور زدن جذابیت آن میباشد. به دلیل اینکه با کاور زدن از هنرمندان و قطعات مورد علاقمان برای خودمان میتوانیم ایجاد انگیزه کنیم که نکته ای بسیار اساسی است. (البته در کشور ما بیشتر صدق میکند) پس به نظر من کاور زدن میتواند بسیار بسیار مفید واقع شود، البته با نگرشی صحیح.

۵- از اجراهایتان در سال گذشته بگویید؟  آیا از برگزارکننده ها و اجرای خودتان رضایت داشتید؟

اتفاقی که سال گذشته افتاد خیلی اتفاق خاص و خیلی موقعیت خوبی برای بندهایی که اجرا گذاشته بودند، بود. من رضایت داشتم و تجربیات ارزشمند کسب کردیم. کل برگزاری برنامه هم خیلی خوب بود.(واقعا دمشون گرم)

۶- آقای خرازی ، مدیر برنامه ی شما هستند، چقدر داشتن مدیر برنامه را در پیشرفت گروه موثر میدانید؟

اغراق نشده اش را عرض کنم، واقعا بالای پنجاه درصد حداقل. مثلا فرض کنید ما یک موزیک را ساختیم، تمرین کردیم و آمادگی و هر چیزی که یک بند باید داشته باشه را از طرف خودمان فراهم کردیم ولی آن اتفاق نهایی که باید بیفتد را آقای خرازی رقم زدند و به نظر من در این داستان مدیر برنامه داشتن از نون شب هم واجب تر به نظر می رسد.

۷- در آهنگ سازی ، از کدام موزیسین ها الهام میگیرید؟

من خودم به شخصه خیلی Megadeath , و یک سری بندهایی که وقتی ابتدایراه بودم، خیلی گوش میدادم مثل Metallica, Slayer, Stone age و‌ بیشتر از همین بندهای ثرش متال تاثیر گرفتم.

۸-برای ساخت قطعات آلبوهایتان چقدر وقت  صرف کردید. فکر میکنید چقدر رضایت طرفدارانتان را جلب کردید؟

خب این سوال رو باید از طرفدارها پرسید. ولی در مورد وقت صرف کردن، بستگی داشته. چون در دو آلبوم اول من به تنهایی آهنگسازی می کردم و پروسه آهنگسازی آنها به  شکل دیگری بود. ولی آهنگسازی آلبوم سوم گروهی انجام شد و شروع این قضیه از درامز بود. وجود درامر ما خیلی تاثیر داشت.

۹- برای آینده ی نزدیک برنامه ی اجرای رسمی دارید؟

بله با آقای خرازی صحبت کردیم و قراربر این هست که در صورت ایجاد  موقعیت مناسب اجرا داشته باشیم.

۱۰- با مجله ی آنلاین موسیقی گراماتون آشنا هستید؟ رادیو گراما اف ام که اقدام به پخش و معرفی آثار هنرمدنان سبک راک و متال کرده را تا چقدر موثر و مفید میدانید که این آثار و قطعات را به گوش شنونده برساند؟

راستش من در پروسه داستان شب شنبه ها و به موازات آن از با مجله آنلاین موسیقی گراماتون آشنا شدم و بعد هم با رادیوی شما.به نظرم کار خیلی خوبی به نظر می رسد.چون قبلا در راستای اطلاع رسانی در مورد اجراها و معرفی گروه ها هیچ جایی نبوده،خیلی اتفاق خوب و موثری است.( دستتون واقعا درد نکنه).

۱۱- آیا از فضای حاکم بر موسیقی راک، راضی هستید؟ استقبال مردم چقدر میتواند مسئولین را راضی کند تا این سبک از موزیک را هم به رسمیت بشناسند؟

وضعیت راک ایران را باید از دو دیدگاه دید.یکی خود جامعه راک ایران و دیگری ارگانیزم هایی که باهاشون در ارتباطیم.

متاسفانه، متاسفانه در بین بندهای ایرانی طبق معمول که در هر چیزی ( مثل سینما ) اتفاق می افتد، در‌ موزیک هم یک سری اصالت ها، یک سری «فقط من باید باشم» ها و از این حرف های غیر حرفه ای و بچگانه وجود دارد. عموما همه جای دنیا این مخاطب استه بیشترین تاثیر را دارد.

این داستان میتواند موثر باشد ولی به خاطر شرایط موجود در ایران که هر چیزی بیشتر از یک حدی نمی تواند بزرگ شود، مخاطب هم اگر بخواهد خیلی بیشتر از اینها شود، با توجه به خط قرمزها ، با آن مخالفت خواهند کرد. ولی در حالت نرمال و طبیعی هرچه مخاطب بیشتر باشد ، رونق بیشتری به این موزیک خواهد داد.

۱۲- حرف آخری برای گفتن دارید؟

مرسی از شما که زحمت میکشید و وقت میگذارید برای معرفی ما و سبک موسیقی راک و متال را پوشش می دهید.

مصاحبه با پویان مددی

مصاحبه با پویان مددی

0 نظر

Leave a پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

ارتباط با ما

Sending

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account