مصاحبه با فرهود قدیری ، مؤسس و کیبوردیست گروه ماورا

۱- لطفا خودتون رو معرفی کنید و یک توضیح در مورد گروهتون بدید.

من فرهود قدیری هستم، موسس گروه ماورا.
سال ۱۳۸۰ این گروه رو در کرج تشکیل دادم و خودم هم اهل کرج هستم.در حال حاضر اشکان حامدی خواننده و گیتاریستمونه. خودم کیبورد میزنم، خانم انیس اویسی هم کیبورد میزنه، سینا خدایی فر گیتار بیس میزنه و درامرمون هم جیمز ولش هست که شهروند آمریکاست.

 

۲- گروه‌ ماورا رو‌ چطور تشکیل دادید؟

من بنیان گزارش بودم، بعد این افراد آروم آروم اومدن تو گروه. یعنی سال ۱۳۸۰ که گروه رو تشکیل دادم، اشکان حامدی سه سال بعد عضو گروه شد. وقتی Tehran Avenue اولین مسابقه ی اینترنتی ایران رو تشکیل دادن، از بین سه تا مسابقه ما توی دومیش شرکت کردیم و یه ترکی اونجا بیرون دادیم به اسم “بر بام بلند آسمان” که اون زمان توی موسیقی زیر زمینی خیلی هم گل کرد. اون موقع واسه ی اون آهنگ به اشکان حامدی پیشنهاد دادم که وارد گروه بشه و بخونه، خواننده ی قبلیمون ازمون جدا شده بود، دیگه از اون زمان تا الان با اشکان کار کردیم. فکر کنم حدود ۱۵ سال بشه.

 

۳- چی شد‌ که این اسم‌ رو‌برای گروه انتخاب کردین؟

اول که شروع کردیم بچه ها خیلی اسم ها رو پیشنهاد میدادن، ولی روی اسم خاصی متمرکز نبودیم. بعد از اونجایی که من خودم به مسائل ماورایی و دور از ذهن علاقه داشتم، گفتم اسم بند رو بذاریم ماورا. بچه ها هم که اون زمان با من میزدن قبول کردن و اینجوری شد که اسم گروه رو گذاشتیم ماورا.

 

۴-تا الان چند تا آلبوم و سینگل ترک بیرون ‌دادین؟

ما ۴ تا آلبوم ضبط کردیم و ماه پیش جدیدترین آلبوممون رو بیرون دادیم و به غیر از اون ۲ تا سینگل ترک‌ هم قبلا منتشر کردیم. سینگل ترک ها رو سال ۲۰۰۷ بیرون دادیم.

 

۵-بیشتر در مورد چه موضوع‌هایی آهنگ مینویسید؟ شعر آهنگ هارو خودتون مینویسید؟

بیشتر آهنگامون راجع به مسائل ماورالطبیعه هست. مثلا آلبوم اولمون به اسم “صدایی از ماورا” که فارسی هست رو سال ۲۰۰۵ دادیم بیرون. یه سری از شعر های آلبوم مال خودم بود، یه سری از اشعار خیام بود و یه سری از شعر های مادرم، که بیشتر راجع به انسانیت و این جور چیزها بود. آلبوم دوممون به اسم Forgotten Inside رو سال ۲۰۰۹ دادیم بیرون که در اون آلبوم اشکان حامدی و سینا خدایی فر به عنوان آهنگ ساز در ماورا شروع به فعالیت کردن و تا به امروز هم اشکان و سینا به همراه من آهنگ های ماورا رو مینویسیم.

بین آلبوم اول و دوم‌ دو تا سینگل ترک‌ بیرون‌ دادیم، بعد آلبوم دوممون رو‌شروع‌کردیم به اسم آبشار فراموشی که فارسی بود. بعد ما با موزیسینهایی مثل محسن نامجو و Kahtmayan رفتیم تهران در خبرگذاری مهر که راجع به مشکلاتمون با وزارت ارشاد حرف بزنیم و بعد اون جلسه متوجه شدیم که بهمون مجوز نمیدن. ما وسط تولید آلبوم بودیم که آلبوم رو متوقف کردیم، نصف ترک های آلبوم رو ریختیم‌ دور ، دو‌ تا ترک رو سینگل دادیم بیرون و دو تا دیگه رو‌ بعدا‌ شعر انگلیسی گذاشتیم روش و ‌کلا آلبوم قبلی رو انداخیتم دور و یک آلبوم انگلیسی رو به اسم Forgotten Inside شروع کردیم که اشعارش در مورد درون انسان و این مسائله. ما یک توری در جنوب فرانسه داشتیم و تونستیم آلبوم Forgotten Inside رو هم در فرانسه و هم در ایتالیا پخش کنیم. این آلبوم توسط Palapal production به طور زیرزمینی تو ایران هم پخش شد.

بعد در سال ۲۰۱۳، آلبوم Season of salvation رو در ایران تولید کردیم و راجع به عصر طلایی انسان بود. مثلا بعضی ها میگن قاره ی آتلانتیس، عصر طلایی انسان بوده. همه چی عالی بوده در اون زمان و همه ی مردم در آسایش زندگی میکردن تا اینکه اون دوره ی طلایی تموم شد و آتلانتیس غرق شد و وارد عصر آهن شدیم. یک سری افراد به این اعتقاد دارن.
آلبوم Season of salvation در مورد عصر طلاییه انسانه که ما دلمون میخواد به اون دوره برگردیم. ما یک label به اسم Transit music group در آمریکا تونستیم بگیریم و اون رو پخش کردیم و با همون آلبوم تونستیم بیایم آمریکا. این سومین آلبوم ما بود. ماه پیش، آلبوم چهارممون به اسم Consciousness رو ‌منتشر کردیم که Label آلبوم خودمون بودیم و همه جا پخش شده و Huffington Post هم در موردش نوشت.

۶-موضوع ‌آلبوم ‌راجع‌ به چیه؟

این آلبوم راجع به تناسخ یک آدمه از جنگ قادسیه در ایران و‌کانسپت آلبوممون همینه، یعنی همه ترک‌ های این آلبوم کاملا به هم وصلن. ما بعضی از اعضای گروهمون به تناسخ و تکامل روح در تناسخ های مختلف اعتقاد داریم. این آلبوم در مورد جنگ قادسیه و زندگی یه سربازه که عشقش رو رها میکنه و تو جنگ قادسیه ایران توسط عرب ها کشته میشه و توی زندگی بعدیش که ترک سومه به اسم Childhood متولد میشه. ترک های مختلفی هست و به همین روند آهنگ ها میره جلو و در آخرین ترک که اسمش هست Consciousness از توی شکم یک مادر شروع میشه که یک بچه در رحم داره متولد میشه و اون بچه میدونه که چه اتفاقاتی واسش افتاده و متولد میشه و دیگه نمیخواد به چرخه تکاملی برگرده.

ما وقتی سال ۲۰۰۰ شروع به‌ کار کردیم، نمیدونستیم عملا چی داریم میزنیم. سال ۲۰۰۸ قبل از اینکه به فرانسه بریم، دیدیم همه جا در موردمون review نوشتن و ما رو‌ بند پراگرسیو معرفی کردن، در صورتی که ما تا اون موقع خودمون رو گروه راک حساب میکردیم. ما سال ۲۰۰۰ که‌ شروع کردیم، اون موقع کسی پراگرسیو راک کار نمیکرد بیشتر متال یا space rock کار میکردن بعد به ما عنوان اولین گروه پراگرسیو ایران رو دادن. و توی progarchive.com اسممون به عنوان اولین گروه راک پراگرسیو ایران ثبت شده. بعد از اون توی review ها و مطالب و اخباری که در موردمون مینوشتن اینو بهمون میگفتن. 

 

۷-گروه های مورد علاقتون کیا هستن؟

من خودم دو تا سبک رو‌ خیلی دوست دارم، الکترونیک و پراگرسیو. و به جز این دو سبک زیاد چیز دیگه ای گوش نمیدم.. کار خوبیم نمیکنم ولی خب سلیقمه. توی ژانر پراگرسیو که خودمون میزنیم، Riverside رو ‌خیلی دوست داریم، King Crimson , Pink Floyd , Eloy , Marillion , Porcupine tree , Steven Wilson , و تو سبک الکترونیک بندهایی مثل Tangerine dream , Nine inch nails , Depeche Mode

 

۸- اگه میتونستین با یکی از موزیسین های مورد علاقتون ساز بزنین، چه‌کسی رو انتخاب میکردین؟

بهش فکر نکردم چون این کار رو‌ انجام دادیم دیگه از اون حالت گذشته واسمون!

-با کدو‌م گروه ها همکاری داشتین و ساز زدین؟

با Percy Jones از گروه Brand X که یک گروه معروف جز هستن،
همینطور یه گروه آلمانی به اسم Sylvan. با Riverside قراره در آینده بزنیم، با گروه Pain Of Salvation قرار بود بزنیم که نشد، با Frank Bornemann خواننده ی گروه Eloy در ارتباطیم و میخواستیم باهاش همکاری کنیم.

اگه زمانی که ایران بودیم این سوال رو‌ ازم میپرسیدین شاید میگفتم با گروه Marillion و ‌ما الان هم خیلی دوست داریم، مدیر برنامه هاشون رو ‌هم‌ میشناسیم و ازشون درخواست کردیم که در تور آمریکا باهاشون بزنیم، ولی مشکل اینجاست که واسه Openning در‌ واقع گروه نمیخوان و فقط به یک نفر نیاز دارن. مثلا گیتاریست Porcupine tree تکی اومد واسشون زد و بقیه اش playback میشد. Marillion در مونترال و هلند یه برنامه ای برگزار میکنن به اسم Marillion weekend که سه شبانه روزه و گروه های مختلف میان و سه شب واسشون اجرا میکنن. و ما خیلی دوست داریم که یکی از اون شب ها واسشون بزنیم.

 

۹-بهترین اجرایی که تا الان داشتید کجا بوده ؟

سوال سختیه… ما نزدیک صد تا اجرا داشتیم… میتونم دو‌تا اجرا رو بگم، یک فستیوال تو فرانسه بود به اسم Crescendo که خیلی خوب بود و نزدیک ۲۰۰۰ نفر اومده بودند.

سال ۸۸ یا ۸۹ یک ‌اجرا تو تهران داشتیم تو سالن هترا، که فقط ۵۰ نفر ظرفیت داشت و مثل اتاق بود و اون موقع اجرا ها تحت عنوان اجرای آموزشی پژوهشی برگزار میشد. ما اونجا ۴ تا سانس زدیم و خیلی خوب بود و مردم شعر های Forgotten inside رو با ما میخوندن و با اینکه جاش خیلی خنده دار بود ولی تجربه ی خیلی جالب و باحالی بود.

 

۱۰- برای آینده چه برنامه ای دارین؟

جالبه اتفاقا سوال آخر یه مجله ی انگلیسی که ماه پیش باهاشون مصاحبه داشتیم هم همین بود! چون ما تازه آلبوم دادیم بیرون برنامه آنچنانی نداریم… الان دو‌ تا فکر داریم برای آلبوم بعدیمون که قطعا کانسپته و احتمالا ۲-۳ سال دیگه بیرون بدیم. خوانندمون یه کانسپتی داره مثل Season Of Salvation و میخواد موضوع اینکه چرا روح ها باید به چرخه ی تکامل بیان و هدفشون از این کار چی هست رو بذاره تو یک کانسپت دیگه. و منم دارم به یک کانسپت دیگه فک میکنم.

من از بچگی دوست‌داشتم کتاب بوف کور صادق هدایت ر‌و موزیک کنم. ولی بوف کور خیلی تاریکه و گروه ما اصلا اینطوری نیست. برای همین موندیم کدوم کانسپت رو‌انتخاب کنیم. و از اونجایی که ما آمریکا زندگی میکنیم و اینجا قانون کپی رایت هست، باید ببینیم آثار صادق هدایت کپی رایت داره یا نه. ولی من خودم یک پروژه شخصی دارم و موزیک الکترونیک کار میکنم. اگه نتونم با ماورا این ایده رو عملی کنم، توی پروژه شخصی خودم قرارش میدم.
و ما میخوایم سال ۲۰۱۹ تور اروپامون رو برگزار کنیم. و در حال حاضر در دبی و ترکیه و گرجستان کسایی هستن که از ما میخوان واسشون اجرا کنیم.

 

مصاحبه: آیدا ظریفیان

0 نظر

Leave a پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

ارتباط با ما

Sending

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account